Wethouder spreekt over ‘publieke mobiliteit’, bewoners horen vooral: bus verdwijnt

img 8590

De commissievergadering Leefomgeving & Economie van woensdag 13 mei jl. over de vervoerplannen 2027 liet een groeiende kloof zien tussen bewoners van Heijplaat en de plannen van RET, gemeente en vervoersregio MRDH. Wat begon met indringende inspraak van de voorzitter van de wijkraad Heijplaat en een bewoner over buslijn 68, eindigde in een debat over de toekomst van openbaar vervoer in Rotterdam en de vraag wie uiteindelijk de prijs betaalt voor “efficiënter” vervoer.

Voor veel bewoners van Heijplaat voelt het antwoord inmiddels duidelijk: de buitenwijken, zoals Heijplaat.

Bewoners luiden noodklok over bus 68

Aan het begin van de vergadering kregen wijkraadslid Jeffrey Kruijs en bewoner Dominique Brasker de gelegenheid om in te spreken namens bewoners van Heijplaat.

Hun boodschap was helder: de wijk voelt zich opnieuw vergeten.

Volgens de plannen van de RET moet buslijn 68 vaker gaan rijden, van iedere tien minuten naar ongeveer iedere zeveneneenhalve minuut. Maar om die hogere frequentie mogelijk te maken, zou de bus grotendeels niet meer door het dorp rijden. In plaats daarvan komt de route langs de Droogdokweg te liggen, aan de rand van het havengebied.

Voor bewoners voelt dat niet als verbetering, maar als opnieuw een verslechtering van hun bereikbaarheid.

Eerst verdween de waterbus

Tijdens hun inspraak herinnerden bewoners de commissie eraan dat Heijplaat eind 2022 al de waterbus verloor. Die verbinding bracht bewoners in ongeveer vijftien minuten naar het centrum van Rotterdam.

De huidige watertaxi wordt door bewoners niet gezien als een serieus alternatief. De capaciteit is kleiner, overstappen zijn lastiger en de verbinding sluit slechter aan op het centrum.

Daardoor is bus 68 volgens bewoners de laatste volwaardige OV-verbinding van het dorp geworden.

En juist die verbinding staat nu onder druk.

“Wij willen geen snelle bus, wij willen een bereikbare bus”

Een van de krachtigste boodschappen uit de inspraakronde was dat bewoners helemaal niet zitten te wachten op nog meer frequentie.

Veel bewoners zouden liever vier keer per uur een bus door het dorp hebben dan acht keer per uur een bus langs een afgelegen randweg.

Volgens een bewonerspeiling kiest 58 procent van de bewoners voor behoud van de route door het dorp. Slechts 3 procent steunt de route via de Droogdokweg.

Toch lijkt juist die laatste variant inmiddels de voorkeursroute van de RET te zijn geworden.

Dat voedt het gevoel dat participatie vooral voor de vorm heeft plaatsgevonden.

“De uitkomst leek al vast te staan”

De kritiek op het participatieproces was tijdens de vergadering hard.

Bewoners vertelden dat tijdens bewonersbijeenkomsten nog de indruk werd gewekt dat meerdere routes bespreekbaar waren. Maar korte tijd later bleek de voorkeursvariant al opgenomen in het conceptvervoerplan 2027.

Volgens bewoners ontstond daardoor het gevoel dat de besluitvorming feitelijk al afgerond was voordat bewoners serieus konden meepraten.

Ook werd kritiek geuit op het ontbreken van belangrijke partijen tijdens bewonersavonden, zoals de RET en het Havenbedrijf.

Het vertrouwen in overheid en vervoerder heeft daardoor opnieuw een flinke knauw gekregen.

Wethouder: “Dit is eigenlijk geen participatietraject”

Opvallend tijdens de vergadering was dat wethouder Pascal Lansink-Bastemeijer zelf erkende dat de vervoerplannen van de MRDH feitelijk geen volwaardig participatietraject kennen. Volgens hem worden wijkraden en bewoners vooral geïnformeerd en mogen zij daarna advies geven, maar is er geen sprake van gezamenlijk ontwerpen of meebeslissen over de plannen. De wethouder noemde die werkwijze “kwetsbaar” en “ongemakkelijk”, juist omdat Rotterdam veel wijk- en dorpsraden heeft die verwachten serieus betrokken te worden bij besluiten over hun leefomgeving. Voor bewoners van Heijplaat voelde die uitspraak vooral als bevestiging van wat zij al langer ervaren: dat zij wel mogen inspreken, maar nauwelijks invloed hebben op de uiteindelijke keuzes.

Onveilige route langs vrachtwagens en spoorlijnen

De zorgen gaan ondertussen veel verder dan alleen een langere loopafstand.

De nieuwe bushaltes zouden langs de Droogdokweg komen: een route met veel zwaar havenverkeer, beperkte verlichting en slecht toegankelijke voetpaden.

Bewoners beschreven hoe ouderen, gezinnen en mensen met rollators straks spoorlijnen moeten oversteken en langs vrachtverkeer moeten lopen om een bushalte te bereiken.

Volgens insprekers rijden vrachtwagens daar regelmatig harder dan toegestaan.

Een eerdere bushalte aan die weg werd volgens bewoners zelfs verwijderd omdat de situatie te gevaarlijk was.

Toch wordt juist die route nu opnieuw naar voren geschoven.

“Alles draait alleen nog om studenten”

Een terugkerend verwijt was dat buslijn 68 steeds meer wordt ingericht op de vervoersvraag van studenten van RDM Campus en STC.

Bewoners wijzen erop dat de grootste drukte zich vooral afspeelt tussen Slinge en de Waalhaven. Tegen de tijd dat de bus Heijplaat bereikt, is de grootste stroom studenten vaak al uitgestapt.

Toch lijken juist bewoners van Heijplaat nu de gevolgen te moeten dragen van die overbelasting.

Dat zorgt voor grote frustratie.

Voor veel bewoners voelt het alsof hun dagelijkse bereikbaarheid ondergeschikt wordt gemaakt aan snelle doorstroming richting de campus.

Wethouder erkent zorgen, maar garanties blijven uit

Nadat ook bewoners uit andere wijken hadden ingesproken, kreeg wethouder Pascal Lansink-Bastemeijer de gelegenheid om vragen van de commissie te beantwoorden.

De wethouder erkende dat lijn 68 een van de drukste buslijnen van Rotterdam is. Volgens hem rijden bussen in de spits soms zelfs haltes voorbij omdat ze overvol zitten.

Ook gaf hij aan dat de RET bus 68 sneller en frequenter wil maken om de verbinding tussen Zuidplein, RDM en omliggende gebieden beter te laten functioneren.

Maar juist zijn uitleg maakte de zorgen in Heijplaat niet kleiner.

Van buslijn naar “publieke mobiliteit”

Opvallend tijdens het debat was dat de wethouder meerdere keren benadrukte dat de toekomst volgens hem niet alleen draait om reguliere buslijnen.

Hij sprak uitgebreid over “publieke mobiliteit”: een mix van vervoersvormen zoals:

  • vervoer op maat,
  • wijkbussen,
  • OV-fietsen,
  • deelscooters,
  • deelvervoer,
  • en Trevvel-vervoer.

Volgens de wethouder wordt het door personeelstekorten en stijgende kosten steeds moeilijker om overal fijnmazig openbaar vervoer in stand te houden.

Voor veel bewoners klonk dat echter niet als een verbetering, maar als een waarschuwing dat gewone buslijnen langzaam verdwijnen.

De angst leeft dat bewoners straks afhankelijk worden van losse vervoerssystemen waarvoor je een rit moet reserveren, een app nodig hebt of moet overstappen op deelvervoer.

Ook Trevvel roept weinig vertrouwen op

Dat juist Trevvel als voorbeeld van publieke mobiliteit werd genoemd, zorgde voor extra scepsis.

Trevvel kwam de afgelopen jaren regelmatig negatief in het nieuws vanwege klachten over wachttijden, rituitval en slechte bereikbaarheid in het doelgroepenvervoer.

Bovendien verloor Trevvel na juridische conflicten over de aanbesteding het Rotterdamse doelgroepenvervoer vanaf zomer 2026 aan RMC.

Voor veel bewoners bevestigt dat vooral hun gevoel dat “alternatieve mobiliteit” geen stabiel alternatief biedt voor een vaste busverbinding.

Gemeente verschuilt zich volgens bewoners achter RET en MRDH

Hoewel de wethouder meerdere keren zei dat hij zich “tot de laatste druppel” wil inzetten voor een oplossing voor Heijplaat, bleven harde toezeggingen uit.

Volgens bewoners verschuilt de gemeente zich te veel achter de RET en de MRDH.

Ondertussen blijft de kernvraag onbeantwoord: blijft bus 68 straks nog gewoon door het dorp rijden?

CROW-normen pas achteraf als probleem

Een ander punt van irritatie bleef de discussie over de zogenoemde CROW-normen voor busroutes.

Volgens de RET zijn sommige straten in het oude dorp na de herinrichting te smal geworden voor de bus.

Maar bewoners begrijpen niet waarom dat pas nu als probleem wordt gepresenteerd, terwijl de RET jarenlang betrokken was bij de plannen voor de herinrichting van Heijplaat.

Dat de vervoerder pas na vaststelling van het inrichtingsplan concludeert dat de bus er niet meer doorheen kan, noemen bewoners “onbegrijpelijk”.

Meer auto’s, meer parkeerdruk, minder leefbaarheid

Bewoners vrezen bovendien dat de plannen juist leiden tot meer autoverkeer.

Nu al kampen delen van Heijplaat met parkeerdruk door bezoekers van de campus en evenementen op het RDM-terrein. Tijdens recente evenementen konden bewoners hun auto soms nauwelijks kwijt.

Volgens bewoners zullen nog meer mensen de auto pakken als de bus verder van het dorp komt te rijden.

Daarmee raakt de discussie niet alleen de bereikbaarheid, maar ook de leefbaarheid van het dorp.

“Heijplaat verdient beter”

De commissievergadering liet vooral zien hoe groot het gevoel van achterstelling in Heijplaat inmiddels is geworden.

Bewoners wezen erop dat de wijk al jaren kampt met:

  • verdwenen OV-verbindingen,
  • langdurige vertraging van de herinrichting van het oude dorp,
  • parkeerproblemen,
  • overlast van industrie,
  • en beperkte voorzieningen.

Juist daarom voelen veel bewoners zich geraakt door het idee dat nu ook de busverbinding verder wordt uitgekleed.

Voor hen gaat het niet over een lijntje op een kaart, maar over de vraag of Heijplaat een volwaardig bereikbaar dorp blijft.

Wat betekent dit voor Heijplaat?

Er is nog geen definitief besluit genomen over buslijn 68. Maar na de commissievergadering lijkt één ding duidelijk:

  • de bus moet sneller en vaker gaan rijden,
  • de route door het dorp staat serieus onder druk,
  • en de gemeente kijkt nadrukkelijk naar alternatieven zoals deelmobiliteit en vervoer op maat.

Voor veel bewoners blijft ondertussen vooral één vraag hangen:

Als zelfs een gewone buslijn niet meer vanzelfsprekend is, wat blijft er dan straks nog over van de bereikbaarheid van Heijplaat?

Geef een reactie