Heijplaat stond op 21 mei 2026 centraal in het raadsdebat over de zienswijze op de Vervoersplannen 2027. Inwoners volgen de discussie inmiddels met groeiende scepsis: er werden drie moties ingediend over de bereikbaarheid van de dorpskern, maar slechts één haalde een ruime meerderheid. En juist die ene is volgens bewoners alleen een voorwaardelijke richting (“niet zomaar opheffen”), maar geen operationele norm waaraan RET of MRDH direct kan worden getoetst.

De aanleiding blijft dezelfde: de voorgenomen wijziging van buslijn 68 door de RET en de Metropoolregio Rotterdam Den Haag, waarbij de route niet langer door de kern van Heijplaat zou rijden. Voor bewoners betekent dat langere loopafstanden en een verdere uitholling van toch al beperkte OV-bereikbaarheid.

Motie 10: “Houd het Oude Dorp bereikbaar” harde voorwaarde, brede steun

De eerste en meest concrete motie werd ingediend door CDA, Leefbaar Rotterdam en Volt. De kern was scherp: geen opheffing van buslijn 68 in Heijplaat zonder passend alternatief.

De motie legde expliciet vast dat de gemeente in haar zienswijze moet opnemen dat bereikbaarheid een harde voorwaarde is, niet een afweging achteraf. Ook werd gevraagd om speciale aandacht voor ouderen, minder mobiele reizigers en mensen zonder alternatief vervoer.

Opvallend was dat BIJ1 en de SP tegen deze motie stemden. Volgens beide partijen ging het voorstel nog te veel uit van alternatieve vormen van mobiliteit in plaats van het behoud van reguliere busverbindingen. Zij benadrukten tijdens het debat dat openbaar vervoer een publieke basisvoorziening is die juist voor ouderen, mensen met een beperking en bewoners van afgelegen wijken toegankelijk en fijnmazig moet blijven. De SP gaf expliciet aan “geen alternatief voor het OV te tolereren” en verzette zich tegen moties die ruimte boden voor publieke mobiliteit of andere vervangende oplossingen in plaats van een vaste buslijn. Ook BIJ1 stelde dat bereikbaarheid niet afhankelijk mag worden van experimenten of rendementsdenken en vond dat bestaande busverbindingen behouden moesten blijven zolang er geen volwaardig gelijkwaardig alternatief beschikbaar is.

Met 95% voor werd deze motie vrijwel unaniem aangenomen. Voor bewoners lijkt dit een duidelijke overwinning, maar de formulering laat ruimte voor interpretatie: wat precies “passend alternatief” betekent, blijft open.

Motie 3: Heijplaat als proefcasus veel ambitie, geen meerderheid

De tweede motie, ingediend door Partij voor de Dieren en BIJ1 met steun van onder meer Volt en ChristenUnie, keek verder dan de directe busroute. Die stelde voor om Heijplaat te gebruiken als praktijkcasus voor de balans tussen efficiëntie en dienstbaarheid in het openbaar vervoer.

De motie benadrukte dat OV niet alleen draait om doorstroming en efficiëntie, maar ook om toegankelijkheid, veiligheid en werkbaarheid voor reizigers en chauffeurs.

Ondanks die bredere insteek werd de motie met 39% voor en 61% tegen verworpen. Voor bewoners betekent dat vooral: er komt geen structureel onderzoek naar hun wijk als voorbeeld voor OV-beleid, terwijl zij juist vinden dat hun situatie symbool staat voor een breder probleem in kleine kernen.

Motie 5: “Gewoon de bus behouden” duidelijk, maar politiek te scherp

De derde motie, van de SP, was het meest direct: behoud simpelweg de bus in de dorpskern van Heijplaat. Daarbij werd gesteld dat routeversnellingen niet mogen leiden tot verlies van haltes in de kern en dat onveilige instaplocaties langs industriële routes onacceptabel zijn.

De motie kreeg 44% steun, maar haalde geen meerderheid (56% tegen). Tegenstanders vonden de formulering te absoluut, terwijl voorstanders juist vonden dat de realiteit in Heijplaat al jaren te veel ruimte laat voor verslechtering van de OV-bereikbaarheid.

Bewonersbeeld: één meerderheid, twee blokkades

Voor bewoners ontstaat een paradoxaal beeld:

• De meest concrete motie (harde voorwaarde voor behoud bereikbaarheid) is aangenomen.
  Het is een voorwaardelijke richting, maar geen operationele norm waaraan RET of MRDH direct kan worden getoetst.
• De motie die de structurele problematiek wil onderzoeken is verworpen.
• De motie die simpel behoud van de buslijn eist, haalt het niet.

Daardoor blijft de kernvraag onbeantwoord: wat betekent “bereikbaarheid garanderen” concreet als de routewijziging toch doorgaat?

Politieke uitkomst zonder eindpunt

Wethouder Lansink-Bastemeijer moet de aangenomen motie verwerken in de zienswijze richting MRDH en RET. Maar juist daar wringt het volgens bewoners: de raad heeft wel richting gegeven, maar geen harde blokkade op de routewijziging zelf.

Voor Heijplaat blijft daarmee een bekend patroon bestaan: brede politieke erkenning van het probleem, maar verdeeldheid over de oplossing. En dus blijft de buslijn 68 niet alleen een vervoersvraagstuk, maar vooral een test voor de vraag of bereikbaarheid van kleine kernen daadwerkelijk prioriteit krijgt wanneer efficiëntie in het OV ter discussie staat.

Gemeenteraad vergadering donderdag 21 mei 2026